Tent review: Safarica Presto Pro L

Safarica_Presto_1

De Safarica Presto Pro L is een tent die niet meer verkrijgbaar is, maar wel erg veel lijkt op zijn opvolgers Safarica Presto Speed (ongeveer €90) en Safarica Presto Royal (ongeveer €120). Ik heb de Presto Pro L twee jaar in mijn bezit gehad en rond de 75 keer in geslapen. Nu een jaar later heb ik afstand weten te nemen van enig sentiment en is het tijd voor een kritisch oordeel.

Safarica_Presto_2

De Safarica Presto serie heeft een vrij unieke opzet methode door middel van een paraplu systeem. Je haalt de tent uit de zak, spreidt hem uit op de grond en klapt de tent op. De binnentent zit standaard al vast aan de buitentent, dus je bent al bijna klaar! Alleen nog een losse stok voor het luifeltje plaatsen en de haringen in de grond stampen. Bij een rotsige ondergrond kan je als nood de haringen ook achterwege laten. Vervolgens kun je alle ‘oehs’ en ‘aahs’ ontvangen van je omstanders die nog hun stokken in hun binnentent aan het prikken zijn. De Safarica Presto tenten zijn razendsnel opgezet en dat is erg fijn als je iedere dag verder trekt.

Voor dat snelle opzetten moet er wel flink ingeleverd worden. Ingepakt weegt het geheel 3,8 kg en heeft een formaat van 20 (b) x 15 (h) x 82 (l) cm. Gelukkig heeft Safarica een net te kleine tenttas bijgeleverd, anders was het geheel nog groter geweest. Het materiaal van de tas wordt elke keer flink gerekt tijdens het inpakken en het duurde dan ook niet lang voor de tas begon te scheuren. Met veel moeite ging het lange pakket in mijn waterdichte tas en zo zat ik uiteindelijk met een tent die eigenlijk best wel veel tijd kostte om weer in te pakken.

Safarica_Presto_3

Bij zo’n flinke pakmaat verwacht je ook een grote ruime tent. Maar niets is minder waar, want je zult het moeten doen met een binnenruimte van 150 (b) x 220 (l) cm. Gooi je er nog een dik luchtbed in, dan wordt het met de schuin naar elkaar toe lopende wanden nog krapper. Er was genoeg ruimte om wat zooi naast mij te leggen, maar ik kwam met mijn 1.86 m geregeld met mijn voeten tegen mijn ‘slaapcabine deur’ aan. De voortent is 50 cm diep en standaard van grondzeil voorzien. In de praktijk leg je daar echter niet veel spullen neer, want dat ligt goed in de weg met het in- en uitkruipen van de tent. Voor twee personen is het écht te krap en dat is erg jammer voor dit schitterende chickmagnet tentje.

Het tentdoek heeft een waterkolom van 3000 mm en heeft flinke regenbuien aardig doorstaan. Soms had ik lekkages ter plaatse van stiksels op hoekpunten en ingenaaide lussen en drupte het nog weleens de tent in als het echt flink aan het hozen was. De hoge waterkolom waardes garanderen dus nog geen perfecte waterdichtheid.

Hoewel ik altijd zuinig en voorzichtig met spullen omga, kwam dit tentje in eigen handen gewelddadig aan zijn einde. Het opzetten van het paraplu systeem gaat altijd gepaard met het licht stressen van de stokken. Blijkbaar zat er een stok niet helemaal goed. Voor ik het wist knalden de aluminium stokken van het hele paraplu systeem in stukken en had ik flink spijt dat ik mijn maatje altijd had uitgelachen, omdat die langzamer was met opzetten.

Safarica_Presto_7

Zo moest er plots in Kroatië geïmproviseerd worden en degradeerde mijn gear van chickmagnet tent naar hobocrib. Later heb ik contact opgenomen met Safarica en heb nu 5 maanden later nog steeds geen reactie op de vraag of er reserve onderdelen beschikbaar waren. De Wit Schijndel, waar ik de tent gekocht had, reageerde wel binnen een paar uur en vertelde mij dat zij nog enkele stokken hadden liggen voor €4,- per stuk.

Safarica_Presto_8

Concluderend raad ik iedere motoravonturist deze paraplu tenten van Safarica af. Ze zien er hip uit en het luie opzetsysteem lijkt aantrekkelijk. Je levert daar alleen veel te veel voor in. Het is een loeizware tent met idiote pakmaten, een tentzak bedacht door een kampbeul en een binnentent die veel te krap is.

Graag vergelijk ik hem met mijn huidige tent, de Coleman Cobra 3 die in dezelfde prijsklasse zit. Ingepakt is die bijna de helft kleiner en hij weegt een kilo minder en toch is de binnentent een heel stuk ruimer. Het opzetten van de Cobra tent duurt daarnaast misschien een minuutje langer en het ontwerp met  twee zij ingangen is geniaal.

Het hele concept van een paraplu mechanisme past naar mijn idee ook niet bij een tent. Soms regent het, waait er zand rond of spettert er modder op je tent. Dan wil je geen fragiel systeem met scharnieren en lastige plastic koppelpunten. Doe mij maar een simpele tent.

4 Comments
  1. Avatar
    Keeees
    July 26, 2014 | Reply
  2. Avatar
    Enfieldrijder
    July 27, 2014 | Reply
  3. Avatar
    andrew
    July 27, 2014 | Reply
  4. Avatar
    Hanno
    August 11, 2014 | Reply

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Blog: Back Home From Home Blog: East Infection Blog: Maasland naar Nepal Blog: Op weg naar het noorden Blog: Peters grote motorreis Blog: We Want Adventure Filmpjes & verslagen
Motorrijden in Hongarije

Hongarije, of zoals de Hongaren zelf zeggen; Magyarország, is voor velen...

Trans Euro Trail (TET) – Update!

Waar we eerder al gesproken hebben over de Trans Euro Trail...

Bucketlist – Transfăgărășan route

Zeg Oost-Europa en je noemt Polen, Tsjechië en Hongarije. Velen vergeten...

Bagage, kit & pakken Eten, drinken & koken Kleding Overnachten Sleutelen Universeel
Koken zonder keuken!

Wat is er lekkerder dan na een dag vol modder, spanning,...

How to: Carburator revisie met ultrasoonreiniger

Wanneer je een oudere motor koopt, is deze voorzien van carburatoren...

How to: Snel herstellen van een motorband

Zat je net helemaal in je ritme, sta je plots aan...

Kamperen Kleding Motoren Reisverslagen & boeken Tenten Tools Vakmanschap
Quickhiker Ultralight 2
Quechua Quickhiker Ultralight 2 – Review

Met het komende kampeerseizoen in zicht is het weer hoog tijd...

Welk slaapmatje past bij mij?

Ben je een echte wereldreiziger en ben je gauw een paar...

Boekrecensie: Van hier tot tokio

Een motorreis met bloed, zweet en tranen Heb je van Paul...

Tour des Oeufs 2019 – Terugblik!

Goed weer, mooie wegen, fijne sfeer, lekker eten en veel bier!...

Tour des oeufs! Paasweekend 2019

Tour des oeufs! Oftewel de eiertour! Geen zin in paaseieren zoeken,...

MotorAvonturist Wintertreffen 2019: 16-17 februari 2019!

Nog een kleine week en het is zo ver! Wintertreffen 2019...

Afscheid van een luchtbed in Ardense vrieskou

 Tijdens het eerste weekend van November organiseerden we het ondertussen zesde...

Honda XL350R: back on the road

Na de snelle aankoop van mijn oude Enduro werd meteen de hele...

Het zwarte gat: 1985 Honda XL350R

Ben je bekend met de aandoening van motoritis? Het is een...

Project Enfield Bullet 350 – STEM: Hoe moet het nu verder? Herstellen, transplantatie of dieselombouw?

Nu het blok nogal stevig in de soep is gedraaid, krijgt...

Project Enfield Bullet 350 – Operatie motorblok

Zoals dat gaat met nieuwe projecten, begon ik vol goede moed...